...ဟာဂ်ဴလီ(ကသာ)



" အညၾတေလထီးသမား "အပုိင္း-၁၀။ ေရးသူ - ရဲေဘာ္ခ်စ္စံ၊ကသာခရုိင္AFL/ DET:101

ေၾကာ္ျငာ မ်ား ထည့္သြင္း ႏိုင္ ပါျပီခင္ဗ်ာ Ph:0931582372,096468455, 07525240



" ၀မ္းအုိ၀မ္း အေမရိကန္တပ္ဖဲြ႕ကေပးတဲ့ Rationရိကၡာ အသံုးအေဆာင္မ်ားနဲ႕ စားေသာက္ပံုစနစ္ "


ျမစ္ႀကီးနားကုိ ဆုိက္ေရာက္ၿပီး ဌာနခ်ဳပ္ေရာက္တာနဲ႕ ကုိလွက ရြက္ထည္တဲတစ္ခုရွိရာ ေခၚသြားၿပီးေနရာခ်ေပးၿပီး ထြက္သြား တယ္။ ခဏေနေတာ့ ျပန္ေရာက္လာၿပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကုိ အိပ္ယာ၊ျခင္ေထာင္၊ေစာင္၊ကုတင္၊ယူနီေဖာင္းေတြယူဖုိ႕ ေခၚသြားတယ္။ ကုိယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ လုိရာယူသေဘာဘဲ။ စာရင္းဇယားမလုိဘူး။ မျမင္ဖူးတဲ့ အရာေတြခ်ည္းပဲျဖစ္ေနတယ္။ ပ်ံလန္ေနတာဘဲဗ်။


ကုတင္က ကင္းမေကာ့ေခါက္ကုတင္ေတြဗ်။ အိပ္ယာျပင္ဆင္ၿပီးျပန္ေတာ့ စီးကရက္၊ စားဖြယ္ရာ၊ ဘီယာေတြသြားယူရျပန္တယ္။ ကုိယ္ႀကိဳက္ရာကုိယ္ယူဘဲ။ စီးကရက္လပ္ကီးစထရုိက္(Lucky Strike)အုိလ္ဂုိးလ္ ေပါလ္ေမာလ္ စံုေနတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အစံုယူၿပီး ေသာက္ၾကည့္မယ္။ ႀကိဳက္ေပ့ဆုိတဲ့ဟာ ေနာက္ေတာ့လက္စဲြထားယူမယ္လုိ႕ စားစရာဆုိလည္း မစားဖူးတဲ့ဟာအစံု နည္းနည္းျခင္းယူတယ္။ စားႀကည့္မယ္ ေကာင္းတဲ့ဟာလက္စဲြျပဳမယ္ေပါ့။ ဘီယာက သံဘူးနဲ႕ကတ္တူေသတၱာနဲ႕၊ ၃ေယာက္ တေသတၱာယူခဲ့တယ္။ အသီးသီး ယူခဲ့ၾကၿပီးေတာ့ ညစာမစားရေသးတာနဲ႕ သူတုိ႕စည္းကမ္းခ်ိန္လည္းမဟုပ္လုိ႕ ကုိလွက သက္ဆုိင္ရာတာ၀န္ခံထံ အေၾကာင္းၾကားၿပီး ၿမိဳ႕ထဲထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ထမင္းမစားဘဲ ေခါက္ဆဲြေၾကာ္စားၿပီး ျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။


တဲေရာက္ေတာ့ ကုိလွနဲ႕ကုိေက်ာ္ေဇာတုိ႕ ေကာလင္းအေၾကာင္း ေျပာေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပင္ပန္းလာခဲ့တာေတြ အနားယူတဲ့အေနနဲ႕ စီးကရက္ေသာက္ရင္း အေမရိကန္ေတြရဲ႕ အေနအထား အဂၤလိပ္နဲ႕ကြာခ်ားမွဳ စဥ္းစားရင္း အိပ္ေပ်ာ္လုိ႕ေပ်ာ္ မွန္းမသိ နံနက္မိုးလင္းလို႕ ကုိလွႏွဳိးမွဘဲ နုိးေတာ့တယ္။ ၇နာရီၤခ်ိန္ေလာက္ သံေခ်ာင္းေခါက္သံၾကားရတယ္။ ၾကားတယ္ဆုိ ကုိလွ ကသြားၾကမယ္ဆုိလုိ႕ လုိက္သြာေတာ့ စားေသာက္ရံု လက္ဖက္ရည္ ေပါင္မံု႕ စားဖုိ႕ကုိးဗ်။ ကုိလွကလည္း ေျပာမထား၊ အေတြ႔ အႀကံဳကလည္း မရွိေတာ့ အူလယ္လယ္ေပါ့။


ဒါေပမဲ့ ေရွ႕က အေမရိကန္ေတြ အေခ်အေနၾကည့္ၿပီး လွဳပ္ရွားရတယ္။ တန္းစီအလွည္႕က်ေတာ့ လက္ဖက္ရည္ထည့္ဖုိ႕ မတ္ခြက္ ယူ၊စားစရာထည့္ဖုိ႕ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ပုဂံ၊ဇလံုယူ ဇြန္းခရင္းယူ လက္ဖက္ရည္ထုိးခံ စားစရာထုိးခံၿပီး လစ္လပ္တဲ့ေနရာထုိင္စား စားေသာက္ၿပီး ပုဂံခြက္ေရာက္ေတြထားဖုိ႕ ေနရာသြားထား။ ဒီလုိကုိးဗ်။ အံၾသဘုိ႕ေကာင္းတာက ႀကီးႀကီးငယ္ငယ္ အဆင့္အတန္း မရွိတာနဲ႕ အတူတူဘဲ။ သတ္မွတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ စားရင္စား၊ေသာက္ရင္ေသာက္ အခ်ိန္ေက်ာ္သြားရင္ ရလိမၼည္မဟုတ္။


တစ္ေန႕ကုိ ထမင္း၂ႀကိမ္၊ လက္ဖက္ရည္၂ႀကိမ္ သတ္မွတ္ခ်က္ရွိတယ္။ ထမင္းဆုိတဲ့ေနရာ တပတ္ကုိ ဆံထမင္းတခါေႀကြးတယ္။ က်န္ရက္ေတြေပါင္မုန္႕ဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕က ဆံစားေနက်ဆုိေတာ့ မ၀တာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႕ေတာင္ျဖစ္ေသးတာ ကုိယ္လဲ ဘာလုိ႕ မျဖစ္ရမွာလဲဆုိၿပီး ရင္ဆုိင္လုိက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က လူငယ္ဆုိေတာ့ တဲမွာဘဲေနေပါ့။ သူတုိ႕ႏွစ္ေယာက္ ဆက္သြယ္ မွဳျပဳတဲ့ဌာနက ေမဂ်ာဟဲလ္ဖစ္နဲ႕ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ သူတုိ႕သြားတဲ့အခါ ၀င္းထဲရွိတဲ့အေနအထားေတြကုိ လုိက္ေလ့လာၾကည့္ တယ္။


ေၾကးစားအျဖစ္ စုေဆာင္းထားတဲ့ ကခ်င္ေတြေတြ႔ရတယ္။ သူတုိ႕ကေတာ့ သူတုိ႕ေနရာနဲ႕သူတုိ႕ သူတုိ႕ဓေလ့အရ အစား အေသာက္ခ်က္စားေပါ့။ ယူနီေဖါင္းက ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အေမရိကန္ေတြ၀တ္တဲ့ အ၀တ္ထက္ညံ့တယ္။ အစိမ္းေရာင္ဖ်င္ေခ်ာ ဒါေပမဲ့ အဂၤလိပ္စစ္သားေတြ၀တ္တဲ့ အ၀တ္ထက္ေတာ့ သာေသးတာဘဲ။ဲ။


ၿပီးေတာ့ ခုိေတြထားတဲ့ေနရာလည္း ေတြ႕ရတယ္။ ခုိေတြက ဗမာခုိေတြပါဘဲ။ ေလွာင္အိမ္နဲ႕ ၀င္ေပါက္ထြက္ေပါက္ လုပ္ထားတယ္။ အစာက ေျပာင္းဖူးဆံေႀကြးတယ္။ ခုိေတြကုိ လႊတ္ပ်ံခုိင္းတယ္။ ခုိေမြးတဲ့လူက ခုိပ်ံတဲ့အေနအထားၾကည့္ၿပီး ၂လံုးျပဴးက်ီ(က်ည္)မပါတဲ့ ရမ္း(ယမ္း)နဲ႕ပစ္တာ ေတြ႕ရတယ္။ ဘာရယ္ညာရယ္ေတာ့ မသိဘူးေပါ့။ေမးစမ္းရေအာင္ကလည္း စစ္ကာလဆုိေတာ့ မျဖစ္ဖူးေပါ့။ ရံုတရံုထဲမွာလည္း ျပသထားတဲ့ေသနပ္ေတြ မ်ိဴးစံုေနတာဘဲ။ နားမလည္ မျမင္ဖူးတာေတြခ်ည္းဘဲ။ အတုိအရွည္ မ်ိဴးစံုေနတာဘဲ။

ရဲေဘာ္ခ်စ္စံကုိယ္တုိင္ေရး " အညၾတေလထီးသမား " လက္ေရးမူရင္းအား MARY LAND,USAရွိ သမီးျဖစ္သူ မအတာ(ABSDF၊ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္တပ္ရင္း101)(Facebook အတာလင္း) ထံမွ ရရွိပါသည္။

Katha Mon

Share on Facebook

by herjulekatha
View 437 times
Posted Date August 13, 2013, 12:11 pm
Modified Date August 13, 2013, 12:11 pm


Term and Conditions
Contact Us

© 2017 herjulekatha.com
All rights reserved